ثانیه های سپید

می گفت و می گفت و می گفت و من به سختی می گرفتم و می گرفتم و می گرفتم جلوی اشک هام رو! تو این دنیای به این بزرگی چقدر احساس کوچیکی کردم! چقدر خوب می گفت! کاش منم خوب بگیرم.

قبلا نوشت:

+می دونی! شاید ارثی باشه! می بینی که مامانامون چی جورین! الانم ما با یه تنش کوچیک سریع دچار بحران میشیم. گفتمش خب ببین چه شود اگه بجای تنش , یهویی بحران بیاد!

اگر کاره ای بشوم ، در ادارات دولتی و وابستگان اجازه اشتغال به حتی یک زن هم نمی دهم! به هزار و یک دلیل!!!

تمام بانوان محترمه شاغله شانس آورده اند که هیچ وقت دلم نمی خواهد کاره ای بشوم!

پ.ن:
گندش را در آورده است با این شکل آماردهی و همکاری!

کاش می شد برای یک مدتی نخوابید! مثلا یک هفته، یک ماه، یک سال، نمی دانم، تا وقتی که کابوس هایش تمام شوند و بالاخره برای رفع خستگی روحی و جسمی استفاده اش کنی!

یعنی تا مهران مدیری می گوید مهمان داریم چه مهمانی, بازیگر سینما... بلافاصله علیرام نورائی در ذهنت روشن شود!

پرتاب سنگ، کوچه های تاریک و تنگ، شیشه ی سانتافه ی خورد شده، بانک آتیش گرفته، التهاب پل سیاه، دود و عصیان، انحراف حق طلبی،...، عکس شهید افتاده بر زمین!